dinsdag 19 januari 2021

Poalljocht [F] - Noorderlicht [Nl] - Northern Lights [Eng]

Poalljocht                                 
Nachtlik tsjuster
spriedt in mantel
ûnder sêft flústerjen
fan de noardewyn
oer de wite tekken
fan myn winterlân

Wannear't de stjerregeast
diffús syn ljocht ferspriedt
as in kleurich gerdyn
fan tintepracht
en projektearret
yn kâlde nachten
dreamst noch fan my?
Ach, yn dyn hert
kin ik net wenje.
De wrâld wêryn'tsto
finzen sitst, is net foar my.
Want ik bin frij…

Noorderlicht
Nachtelijk duister
spreidt haar mantel
onder het zacht gefluister
van de noordenwind
over de witte dekens
van mijn winterland.

Wanneer de sterrengeest
diffuus zijn licht verstrooit
als een kleurig gordijn
van tintenpracht
en projecteert
in koude nachten
zal je van mij nog dromen?
Ach, in jouw hart
kan ik niet wonen.
De wereld die jou
gevangen houdt, is niet de mijne.
Want ik ben vrij.

Northern Lights

Dark and quiet night
spread your coat out
while a whispering
of the wind
touches the white blanket
of my winterland.

When the spirit of the stars
shines his light
as a coloured curtain
of glamorous twinkling
in the cold, cold darkness
would you dream of me?
Because I can't stay
in your mourning heart.
The world that
captured you,
can't be mine,
because I'm free

Foar him (Frysk) - Voor hem (Ned)

Foar him 
Wifkjend âld wyfke al
- deabenaud foar ‘t ljocht -
stoareagjend nei de kym.

Dy sterke earms fol fjoer
rûkend nei goedkeape drank.
Dat praat oer woaste seeën.

Alle dagen op ‘e nij mar wer
dat glimkjen fan dy stille weagen -


Voor hem
Weifelend oud vrouwtje
- als de dood voor het licht
staart naar de einder

Die sterke armen vol vuur
geurend naar goedkope jenever
Dat gezwam over woeste zeeën

Elke dag maar weer opnieuw
dat glanzen van die stille golven -

Omrin (Frysk) - Kringloop (Ned)

Omrin                                     
Gammele kistekroade, rattelje
oer grind, âlde tûken en
myn drôve siele

't útstrutsen smoelwurk
fan de drager en
it geknars fan
tsjel op stien, op stien
makket my hellich

ferline jier
doe laken wy
ieten wy
tegearre

no,
rin ik
mei in hiele kloft
nei't plak wêr't ik
dy nea wer sjoch
de dea wer sjoch
en do?
do witst fan neat fansels

Kringloop
Gammele baar, rammel
over grind, oude takken
en mijn bedroefde ziel

het uitgestreken smoel
van de drager en
het geknars van
wiel op steen, op steen
maakt me razend

verleden jaar
lachten we
aten we
samen

nu
loop ik
met de hele groep
naar een plek waar ik
jou nooit weer zie
de dood weer aanschouw
en jij?
Jij weet natuurlijk van niets....


maandag 10 augustus 2020

Dromen (Ned.)

Dromen 

Ik ontwaakte uit een droom
of was het de droom die uit mij ontwaakte
de periferie van mijn bewustzijn raakte
vervluchtigd in een nieuw idioom?

Hoe zal ik anders het gekrakeel verklaren
ontstaan in de nevelen van de nacht
dat slechts op mijn waarnemen wacht
alsof het vluchtige spinsels waren?

De wereld klaar en helder nu
alsof die nooit anders is geweest
passeert in ijltempo de revue
en verdwijnt weer in mijn geest

Ik sta op en ontsluit de gordijnen
de wereld weer gewoon en stil
waar ijdele dromen verdwijnen
die ik moeiteloos de dag door til 

zaterdag 11 april 2020

Belofte (Ned en Frysk)

Belofte? (uit het Frysk: bundel De Moanne Laket)

Verheven geluid
van Paaslicht
Verworven prijs
uit offerlam
Waar ben jij
nu de mensheid buigt
voor onrecht, dood
en verminkt geweten?

Soldaten marcheren
in het hart
van de rijke koning
De duivel prijst
zijn waar
met tranen en bloed

Waar nog kunnen wij
een antwoord vinden
bij verwoestend vuur
en donderslagen?

Belofte? (Frysk)

Skoander lûd
fan Peaskeljocht.
Fererve priis
út offerlaam.
Wêr bisto
no’t de minske bûcht
ûnder ûnrjocht, dea
en skeind gewisse?

Soldaten marskje
yn it hert
fan de rike kening.
De duvel priizget
syn guod
mei triennen en bloed.

Wêr kinne wy
in antwurd fine
by teisterich fjoer
en tongerslach?


vrijdag 3 april 2020

Katterig

Katterig

de maan lacht
lacht naar mijn kat
een zacht en verlegen schuifelen
door de dakgoot

de maan lacht
licht valt op mijn lege fles
een afgrijselijk bonzen
op het warme kussen

de nacht raakt op
een krijsende kat
in de dakgoot
rot-kat!

de zon straalt
twee lege flessen
duizend katers in mijn kop

de zon straalt
de deur kiert open
mijn kat!

woensdag 1 april 2020

Even buiten

Even buiten

struiken weerkaatsen het schijnsel
van het gedimde lamplicht
dat zich een weg zoekt
door een spleet in het duister

treiterend regenen druppen
uit wolken die
hun stemmen smeden
tot een dreigend lied

een geur, een vaag waanemen
van goedkope parfum
zweeft bijna onopvallend
door de met vuil licht
besmeurde straten

het bronzen geluid
van een kerkklok
doet de stilte verstijven
wanneer deze haar uren slaat

ik sta in de kou
die mij overvalt en dwingt
naar een verborgenheid
die geen weet heeft
van het wachten...